ผู้ควรค่าแก่การฝึกตน

#ผู้ควรค่าแก่การฝึกตน

การที่จะเป็นบุรุษบุคคลผู้สมควรฝึกได้

ที่เหมาะกับคำสอนของพระพุทธเจ้า

บุคคลนั้นจะต้องผ่านการฝึกตนเองมายาวนาน

แต่ถ้าบุคคลผู้นั้นไม่ฝึกตนเองมาอย่างยาวนาน

แม้มานั่งฟังเทศน์ต่อหน้าพระพุทธเจ้า

พระองค์ก็ไม่ได้เทศน์เพื่อฝึกฝนเรา

พระองค์จะเทศนาออกไปแต่ละครั้งๆ

เราก็ไม่ได้รับการฝึก

บุคคลที่ควรฝึกได้นั้นคือบุคคลที่เขา

ฝึกตนเองมาดีแล้วจึงเป็นบุคคลที่ควรฝึกได้

ไม่ใช่พระองค์ไปจับมาฝึก อย่างนี้ไม่ใช่

ไม่เหมือนกับการฝึกสัตว์เดรัจฉาน

สัตว์เดรัจฉานต้องจับมาฝึก

ให้มันทำอย่างนั้น ให้มันทำอย่างนี้

แต่คนไม่ต้องจับมาฝึก

เพียงแต่เทศนาความจริงออกไปอย่างนี้แล้ว

มันจะฝึกจิตเขาเอง แล้วจิตที่ถูกฝึกนั้น

เข้ากันกับเทศนาได้ มันก็รู้ตาม... รู้ตาม

สภาวะที่รู้ตามนี้นี่เองที่ชื่อว่า “อริยสงฆ์”

จากธรรมเทศนาเรื่อง “แก้ที่จิต”

เทศนาโดย จารุวณฺโณ ภิกฺขุ (พระอาจารย์ต้น)