ศาลาธรรมาภิรมย์
ที่ปฎิบัติธรรมนักศึกษา มมร.มวก.
การระลึกถึงผลแห่งบุญที่ตนได้ให้ทานไว้
เป็นการเอาบุญมาผูกไว้กับจิต
ผูกไว้พร้อมทั้งปฏิบัติเจริญวิปัสสนาไปด้วยกัน
อนุสติระลึกถึงบุญที่เกิดจากการให้ทาน
ที่เคยได้ทำไว้
ให้ระลึกถึงความปลาบปลื้มยินดี
ระลึกเสมอ ๆ จนเกิดเป็นปีติรองรับจิต
หล่อเลี้ยงจิต
หากไม่มีปีติรองรับจิตก็ไม่เป็นไร
ให้เข้าถึงอุเบกขา ความวางเฉยในบุญ
แต่ไม่ทิ้งการระลึก
พอวางเฉยในบุญได้แล้ว ก็เจริญวิปัสสนา
รู้การเกิดการดับของบุญที่เป็นตัวสังขารนั้น
นั่นเป็นการ(ดำเนินจิต)เข้าสู่วิถีแห่งการหลุดพ้น
บางส่วนบางตอนจากหนังสือเรื่อง
“ทาน ศีล ภาวนา” หน้า ๙
โดย จารุวณฺโณ ภิกฺขุ (พระอาจารย์ต้น)


ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น